“In Silence an inner direction can be found
Once found follow this inner direction
Regardless of feelings and of thoughts about it”
(Frédéric Antonious – The Treatise)
Stilte is één van de krachtigste instrumenten voor bewustwording. Wellicht heb je weleens geprobeerd te mediteren; je gaat rustig zitten, sluit je ogen en….je wordt gebombardeerd door allerlei gedachten; wat je nog moet doen, wat je eigenlijk had moeten zeggen of zou willen zeggen tegen iemand, vragen, beschouwingen et cetera. De onrust steekt op en enigszins gedesillusioneerd houd je het voor gezien met het idee ‘dit is niks voor mij, ik ben veel te onrustig voor dit soort dingen’.

Al die gedachten en indrukken die continu blijven ‘doorpraten’ van binnen, wordt ook wel de innerlijke monoloog genoemd. Als je het goed beschouwt, wordt een deel van onze aandacht hierdoor continu in beslag genomen. Aandacht die je daardoor niet beschikbaar hebt om werkelijk dit moment te ervaren; een deel van je aandacht is bezig met de toekomst, een deel met het verleden – je aandacht is overal behalve waar jouw leven zich werkelijk afspeelt; het hier en nu.
Vorige week deed ik mee met een vijfdaagse stilteretraite met Frédéric Antonious. Vijf dagen niets doen en je mond houden. Het klinkt simpel – lekker even de tijd voor jezelf – maar blijkt niet altijd eenvoudig. Want wat blijkt het geval? We identificeren ons met al die gedachten – het is als een soort beeld dat we voor ons houden van ‘dit ben ik’. Een ‘dit ben ik’ waarmee we bepalen of we het goed doen, of juist niet, onszelf beoordelen, complimenteren en bekritiseren. Het is echter slechts een beeld! Het zijn maar gedachten! En wij zijn geneigd ons hele leven erdoor te laten bepalen. De grote uitdaging in spirituele ont-wikkeling is om dat beeld los te laten, maar ja, wat blijft er dan precies over? Het antwoord blijkt – zoals vele spirituele en mystieke tradities reeds eeuwenlang weten – zeer bevrijdend.
Door in stilte al die gedachten en ideeën die je over jezelf hebt langzaamaan los te laten, kom je in een andere bewustzijnsruimte. Een bewustzijn dat heel ruimtelijk, rustig, dragend en helder voelt. Een bewustzijnsruimte waarin je de relativiteit van alles realiseert, maar ook de verbondenheid met alles en iedereen om je heen. Het geeft je een houvast van binnen dat veel dieper reikt dan alle ideeën en affirmaties; het brengt je heel dichtbij wie je eigenlijk bent. Want, zoals Frédéric Antonious de retraite inleidde:
“Spiritualiteit is gewoon jezelf zijn. En dan niet dat kleine zelf, maar dat grote zelf. Het is het grote onbekende dat ik de klank Abbah heb gegeven – je kunt het nooit kennen en zult nooit kunnen zeggen wat het is, maar is wel wie je wezenlijk bent.”