Afgelopen donderdag had ik mijn eerste tai chi les sinds vijftien jaar. De tot stand koming van het contact was al bijzonder geweest. We bleken een gezamenlijke zeer dierbare vriend te hebben. Hij van 25 jaar geleden, ik van recent.

In dat ene uurtje tai chi, heb ik meer over tai chi geleerd dan ik destijds in twee jaar tai chi beoefening geleerd heb. “Eigenlijk”, zei hij, “is tai chi het opeisen van je natuurlijke recht op gezondheid. Bij tai chi werk je met aandacht.”

Natuurlijk moest ik direct aan de vele lessen aandacht & focus van Stefan denken. Vele uren van aandachttraining en meditatie.

Eric ging verder met te vertellen hoe dat werkt. Hij vertelde dat je de aandacht eigenlijk stuurt naar je handen. “Die aandacht”, zei hij terwijl hij duidde op de hartstreek, “stroomt door al je spieren, en bloedvaten zijn eigenlijk ook als spieren, het stroomt daar allemaal doorheen, zo naar je handen. Dat is het belangrijkste van tai chi. Als je dat beheerst, loop je de vorm pas werkelijk.”

Wow! Zo eenvoudig, maar zo raak.

In de dagen erna merkte ik dat ik het me maar hoef voor te stellen en het werkt. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat doorwerken.